Artikelen

Graag willen wij uw mening en reacties hoe u tegenover een beëdiging staat.
Welke voor en of nadelen zitten er voor U als brandweerman aan?
LAAT HET ONS WETEN

Autheur: wve

Na onderzoek is gebleken dat een groot deel van werknemers met een publieke taak géén aangifte doen van agressie en geweld tegen hen.
als reden wordt veelal aangegeven dat het te veel moeite kost en men bang is voor repsessailles van de daders.
om de drempel te verlagen kan binnenkort de aangifte gedaan worden via het KLPE.
Een Buitengewoon Opsporings Ambtenaar van het KLPE neemt de aangifte op en stuurt deze door naar justitie.
Daarnaast kijkt een jurist van het KLPE de aangifte na en brengt een advies uit aan het slachtoffer en evt. de werkgever.
tevens kan deze het slachtoffer bijstaan in een mogelijke rechtzaak.
Het klpe Hoopt hiermee de drempel te verlagen om aangifte te doen van agressie en geweld tegen werknemers met een publieke taak.
Heeft u vragen of twijffelt u om aangifte te doen, neem dan kontakt met ons op.
DIT KAN OOK ANONIEM.

Autheur: wve

28 Transport & Logistiek - 2010 • 10
Ieder ongeval is er één teveel. Dat geldt ook voor een dodelijk ongeval met een rechts
afslaande vrachtauto: een drama met louter slachtoffers. Alle betrokkenen blijven achter
met de vraag of dit ongeval niet had kunnen worden voorkomen.
Beroepschauffeur De Officier van Justitie van de
rechtbank in Den Haag eiste
tegen een chauffeur een onvoorwaardelijke
gevangenisstraf van
6 maanden en tevens een ontzegging van de
rijbevoegdheid van 3 jaar. Hij was betrokkene
bij een fataal dodehoekongeval. De eisen
waren uniek, omdat bij soortgelijke ongevallen
meestal een taakstraf, een voorwaardelijke
gevangenisstraf en een voorwaardelijke
rijontzegging werden geëist. Het betrof
hier een noodlottig ongeval met een rechts
afslaande trekker-opleggercombinatie, dat
zich in januari 2009 in Zoetermeer voordeed.
Daarbij kwam een 12-jarige fietser om het
leven. De strafmaat en onderbouwing zijn
van belang, omdat geen enkele chauffeur kan
garanderen nooit bij een dergelijk ongeval
betrokken te raken. De Officier van Justitie
legde de betrokken chauffeur ten laste dat
hij zich als verkeersdeelnemer roekeloos had
gedragen, waardoor er een dodelijk verkeersongeval
plaatsvond. Hij reed met zijn
motorvoertuig, terwijl de rechterspiegels niet
goed waren afgesteld. Het zicht in de spiegels
werd belemmerd, doordat er een gordijn
aanwezig was voor het rechterportierraam
en de spiegels waren vervuild. Ook zou hij
onvoldoende aandacht hebben gehad voor
de verkeerssituatie en heeft hij de rechtdoorgaande
fietser geen voorrang verleend.
Bewijs
De chauffeur stelde dat hij – voordat hij
rechtsaf sloeg – in de vier rechterbuitenspiegels
had gekeken en geen fietser had gezien.
De verdediging bepleitte dan ook vrijspraak.
De politie voerde een verkeersongevalanalyse
uit. Daaruit bleek dat de verplichte
rechterbuitenspiegels niet het vereiste wettelijke
zichtveld op grondniveau weergaven.
Het niet waarneembare gedeelte op grondniveau
rechts naast de vrachtauto was met 384
centimeter veel groter dan de wettelijke 25
centimeter. Dat betekent dat de rechterbuitenspiegels
niet volgens het Voertuigenreglement
1994 waren afgesteld. Ook waren de
spiegelglazen van de rechterbuitenspiegels
ernstig vervuild, waardoor het zicht in deze
spiegels aanzienlijk was afgenomen. Volgens
de rechtbank heeft de chauffeur aan het
verkeer deelgenomen met een vrachtauto met
niet goed afgestelde rechterbuitenspiegels,
die bovendien waren vervuild. Hij heeft het
slachtoffer niet gezien, terwijl hij de bocht
nam en heeft vervolgens het slachtoffer met
zijn vrachtauto in de bocht ‘ingesloten’. De
chauffeur heeft hiermee zeer onvoorzichtig
gehandeld. Dat levert schuld op in de zin van
artikel 6 WVW 1994. Dat luidt: ‘Het is een
ieder die aan het verkeer deelneemt verboden
zich zodanig te gedragen, dat een aan zijn
schuld te wijten verkeersongeval plaatsvindt,
waardoor een ander wordt gedood of waardoor
een ander zwaar lichamelijk letsel wordt
toegebracht of zodanig lichamelijk letsel dat
daaruit tijdelijke ziekte of verhindering in
de uitoefening van de normale bezigheden
ontstaat.’
Extra verantwoordelijkheid
De rechtbank neemt daarbij ook in aanmerking
dat op een beroepschauffeur, die
een zeer zwaar voertuig bestuurt, een extra
zware verantwoordelijkheid rust om met
goed afgestelde en schone spiegels aan het
verkeer deel te nemen en daarbij nog meer
dan gewone verkeersdeelnemers alert te zijn
in het verkeer. Dat geldt zeker binnen de
bebouwde kom, waar het – naar algemene
ervaringsregels leren – in veel gevallen lastig
manoeuvreren is met vrachtauto’s. De chauffeur
kende ook de situatie ter plaatste.
Straf
De rechtbank stond erbij stil dat dit buitengewoon
trieste ongeval en de plotselinge
dood van het jeugdige slachtoffer, diepe
sporen hebben nagelaten in het leven van de
nabestaanden. Dat bleek ook uit de verklaring
tijdens de terechtzitting van de moeder
van het slachtoffer. Een straf in welke vorm
dan ook, kan volgens de rechtbank niet
opwegen tegen het geleden verlies. Omdat er
volgens de rechtbank echter geen sprake was
van ‘roekeloosheid’ maar van ‘zeer onvoorzichtig
handelen’, een zeer ernstig strafbaar
feit, legde zij een lagere straf op dan door de
Officier van Justitie was geëist. De rechtbank
hield er verder rekening mee, dat ook de
chauffeur door het gebeuren is aangeslagen,
met zijn jonge leeftijd en met het feit dat hij
niet eerder met politie en justitie in aanraking
is geweest. De rechtbank veroordeelde de
chauffeur tot een gevangenisstraf voor de
duur van 2 maanden. Deze zal niet worden
uitgevoerd als de veroordeelde zich voor het
einde van de op 2 jaren vastgestelde proeftijd
niet schuldig maakt aan een strafbaar feit.
Daarnaast moet de chauffeur een werkstraf
– dat staat voor het verrichten van onbetaalde
arbeid – van 240 uren ondergaan. Als de
veroordeelde de werkstraf niet naar behoren
Maximaal inzetten
op voorkomen
dodehoekongevallen
door Rob Aarse en Robert van Leewen
Fataal ongeval door dode hoek
Transport & Logistiek - 2010 • 10 29
Beroepschauffeur veroordeeld
verricht, zal vervangende hechtenis worden
toegepast voor de tijd van 120 dagen. Ten
slotte werd de chauffeur de bevoegdheid
ontzegd motorrijtuigen te besturen voor de
tijd van 18 maanden. Lager dan geëist, maar
nog altijd een forse straf, met ingrijpende
gevolgen. Ook voor zijn werkgever, want hij
kan deze chauffeur 18 maanden niet inzetten
in de functie waarvoor hij is aangenomen.
Overeenkomsten
Mede doordat elk ongeval uniek is, komen
rechtbanken tot verschillende strafeisen en
uitspraken, zo bleek uit eigen analyse van
een aantal uitspraken bij dodehoekongevallen.
Maar altijd is van belang of de spiegels
juist waren afgesteld en of ze schoon waren.
Ook haalt de rechtbank altijd de extra zware
verantwoordelijkheid aan van een beroepschauffeur
die een zeer zwaar voertuig
bestuurt. Hij moet maximale voorzichtigheid
betrachten, gezien de gevaren voor andere
weggebruikers, met name fietsers.
Voorzorg
De kans dat een chauffeur betrokken raakt bij
een fataal dodehoekongeval met het afslaan
naar rechts, is statistisch gezien heel klein.
Ongeveer tien van dergelijke ongevallen
per jaar met dodelijke afloop op 150.000
chauffeurs geeft de kans dat het iemand
overkomt goed weer. Maar de ervaring leert
dat zulke ongevallen ook voor de chauffeur
een enorme impact hebben. Vooral ook
omdat altijd blijft knagen of het drama niet
te voorkomen was geweest. Zowel de morele
kant, de beroepseer van professionals als
de ontwikkelende rechtspraak zijn aanleiding
voor ondernemers en chauffeurs om
maximaal in te zetten op het voorkomen van
dodehoekongevallen. Daarnaast blijft TLN
benadrukken dat ook fietsers een belangrijke
bijdrage kunnen leveren aan het voorkomen
van dergelijke ongevallen. Campagnes zoals
‘Blijf uit de dode hoek’ van het ministerie
van Verkeer & Waterstaat en het project
‘Veilig-op-weg’ van TLN en VVN blijven
ook daarom altijd van belang.
Auteurs zijn werkzaam bij TLN
milieu & veiligheid
Enkele belangrijke tips om de kans op
dodehoekongevallen te minimaliseren:
Bedrijf
Benadruk belang van goed afgestelde en
schone spiegels
Overweeg aanleg van eigen
spiegelafstelplaats of verwijs chauffeurs
naar openbare spiegelafstelplaats
Voer schaderegistratie en
schadepreventiesysteem in
Maak van verkeersveiligheid een
regelmatig gespreksonderwerp binnen
bedrijf
Steun ‘Veilig-op-weg’, het grootschalige
voorlichtingsproject van TLN/VVN om
kinderen in het basisonderwijs veilig te
leren omgaan met vrachtauto’s
Ondersteun campagnes zoals ‘Blijf uit de
dode hoek’ van het ministerie van V&W
Breng onveilige verkeerssituaties bij
wegbeheerders onder de aandacht en
probeer oplossingen aan te geven
Houd waar mogelijk in planning rekening
met verkeersonveilige situaties
Voertuig
Zorg dat voertuig beschikt over juiste
spiegels en eventueel een camerasysteem
Zorg voor onbelemmerd uitzicht; geen
versieringen en voorzieningen die het
uitzicht belemmeren
Chauffeur
Zorg voor goede zitpositie, qua bediening
en zichtveld
Stel spiegels correct af, gebruik bij
voorkeur een spiegelafstelplaats of roep
de hulp in van collega’s
Zorg er bij het begin van de rit voor dat
spiegels schoon zijn en houd ze schoon
Anticipeer op verkeersituatie bij naderen
van kruising
Neem aanwezige (brom)fietsers goed op
Geef tijdig aan dat er van richting gaat
worden veranderd
Voorkomen van dodehoekongevallen

Autheur: TLN medewerkers

Wanneer moet u een WRM-certificaat hebben?
Op grond van de nieuwe WRM moet u een WRM-certificaat hebben:
1. als u rijonderricht/rijinstructie (praktijk en/of theorie) geeft aan mensen die nog
geen rijbewijs hebben (rijbewijsleerlingen); of
2. als u rijonderricht/rijinstructie (praktijk en/of theorie) geeft aan mensen die wel
een rijbewijs hebben, om hun rijvaardigheid of geschiktheid te behouden of te
verbeteren. Denk bijvoorbeeld aan:
o rijvaardigheidstrainingen
o voortgezette rijopleidingen voor motorrijders
o BROEM-cursussen
o anti-slipcursussen
o Het Nieuwe Rijden
o Een praktische nascholingstraining richtlijn Vakbekwaamheid
o enzovoort.
Regel 2 is nieuw. Hiervoor geldt een overgangsregeling. Als u rijinstructie geeft aan rijbewijsbezitters,
moet u zorgen dat u vóór 1 juni 2014 een geldig WRM-certificaat hebt
voor de voertuigcategorie waarin u rijinstructie geeft. Dan mag u deze rijinstructie blijven
geven.
Let op: voor het geven van bepaalde vormen van rijonderricht/rijinstructie hoeft u geen
WRM-certificaat te hebben:
• rijinstructie aan rijbewijsleerlingen: het theoretische rijonderricht voor het rijbewijs
categorie C of D in andere vakken dan Verkeer
• rijinstructie aan rijbewijsbezitters:
– Voertuigintroductie in een voor de bestuurder nieuwe vrachtwagen of bus (dus
cat. C, CE, D of DE); het gaat hierbij alleen om de bediening van dit voertuig
– Theoretische scholing voor de basiskwalificatie en theoretische bijscholing/
nascholing in het kader van de Richtlijn Vakbekwaamheid voor vrachtauto- en
buschauffeurs [voor deze scholing moet de betrokken docent wel een docentenbevoegdheid
hebben, maar dat staat buiten de WRM].
wilt u controleren of een instructeur bevoegd is ga dan naar;
http://www.geslaagderijinstructeur.nl/

Autheur: bron IBKI

Nascholing (behouden code 95)
Om beroepschauffeur te blijven, zijn beroepschauffeurs verplicht iedere vijf jaar minimaal 35 uur nascholing te volgen. Als u niet voldoet aan de nascholingsplicht, mag u uw vak niet meer uitoefenen.

Alle houders van een rijbewijs D, afgegeven vóór 10 september 2008 en rijbewijs C, afgegeven vóór 10 september 2009, krijgen in hun eerste periode van verplichte nascholing geen vijf, maar zeven jaar de tijd om aan de nascholing te voldoen. Dit betekent dat beroepschauffeurs:


•met een rijbewijs D, afgegeven vóór 10 september 2008, uiterlijk op 10 september 2015 een geldige code vakbekwaamheid op het rijbewijs moeten hebben.

•met een rijbewijs C, afgegeven vóór 10 september 2009, uiterlijk op 10 september 2016 een geldige code vakbekwaamheid op het rijbewijs moeten hebben.
De gecertificeerde cursussen die vrachtautochauffeurs vanaf 1 maart 2009 volgen, tellen al mee voor de verplichte nascholing.
De nascholing moet bestaan uit cursussen die door CCV gecertificeerd zijn.
Zie voor verdere info; www.cbr.nl

Autheur: wve

Jaarwisseling onrustig, wel
minder incidenten De telling van het aantal incidenten rond de afgelopen
jaarwisseling is opgelopen naar 4329. In de meeste
gevallen ging het om vernieling (2283), brandstichting
(1017) en mishandeling (589). Op nieuwjaarsdag
waren er al 2500 incidenten bekend. Vorig jaar
waren er ongeveer 5400 geregistreerde incidenten.
Veel regio’s spraken over een rustige of zeer rustige
jaarwisseling. Anderen hebben het over een drukke
nacht. Ook binnen regio’s bestaat er soms een
wisselend beeld. Er is dan ook geen uniform landelijk
sfeerbeeld te geven.
Vergeleken met vorig jaar waren er de helft minder brandstichtingen:
1017 deze jaarwisseling tegen 2037 vorig jaar. Het
geweld tegen politie, brandweer en ambulancediensten (en
andere mensen met een publieke taak) is gestegen naar 303
gevallen, tegen 229 vorig jaar.
Op nieuwjaarsdag concludeerde minister Ter Horst (Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties) al dat Oud en Nieuw ‘niet
rustig, maar wel beheersbaar’ is verlopen dankzij de enorme
inzet van gemeenten, politie, brandweer en andere diensten. Zij
vindt het ‘absurd’ dat er zo veel inzet nodig is; de jaarwisseling
hoort gewoon een feest te zijn. De minister heeft de suggestie
gedaan dat burgemeesters gebruik gaan maken van een bestuurlijke
dwangsom, waarbij raddraaiers een hoge boete verbeuren
als zij volgend jaar weer voor overlast zorgen.
Voor wat betreft geweld tegen brandweerpersoneel zijn er
21 incidenten bekend. De NVBR pleit voor nadere analyse
van deze cijfers. Binnen de verschillende veiligheidsregio’s en
brandweerkorpsen wordt nader onderzoek gedaan om het
beeld van de brandweerincidenten helder te krijgen. ////

Autheur: veiligheidsregio nr. 4

Op de eerste plaats spreken wij onze beste wensen en steunbetuiging uit naar de gewonde hulpverleners en hun gezinnen.
Ondanks alle voorzorgsmaatregelenzijn er WEER slachtoffers onder de hulpverleners gevallen.
respect 4 all was weer ver te zoeken.
Een VUIST maken lijkt het enige devies.

Autheur: wve

Jaarwisseling met politieoptredens
Regio Gelderland-Zuid, 01-01-2010

Tijdens de jaarwisseling in de regio Gelderland-Zuid deden zich op meerdere plaatsen incidenten voor. De bluswerkzaamheden van brandweermensen werden meerdere keren belemmerd doordat zwaar vuurwerk naar deze hulpverleners werd gegooid. Lokale politieteams kregen bij hun handelend optreden ondersteuning van de mobiele eenheid zodat de brandweer haar werk kon verrichten. De ME-inzet was enkele keren ook nodig voor het herstellen van de openbare orde. De politie hield tot 7 uur, 17 personen aan. Dit is bijna de helft minder dan vorig jaar.

Van de 17 aanhoudingen waren er 7 in district De Waarden, 9 in Nijmegen en 1 in district Tweestromenland. De meeste arrestaties waren voor openlijke geweldpleging, mishandeling en/of huiselijk geweld, bedreiging, openbare dronkenschap, en het niet voldoen aan bevelen van de politie.

Filmpjes als hulp bij onderzoek

Voor de 1e keer, kunnen mensen die foto’s of filmopnamen gemaakt hebben van ongeregeldheden vannacht, deze uploaden via de politiesite. Daarmee kunt u als getuige het politieonderzoek mogelijk ondersteunen.

District Stad Nijmegen


Net na de jaarwisseling konden brandweermensen hun werk niet doen bij een brand op de Jachthoornstraat in de wijk Neerbosch. Hierop hebben agenten met leden van de ME omstanders in de straat weggestuurd om de bluswerkzaamheden mogelijk te maken.


District Tweestromenland
Voor wat betreft de jaarwisseling hebben zich in dit district geen bijzonderheden voorgedaan.
District De Waarden


In District De Waarden werd de brandweer meerdere keren belemmerd in haar werkzaamheden. Dit gebeurde op het Dorpsplein in Dodewaard, de Plataanstraat in Tiel en het Marktplein in Beesd. De politie trad daar handelend op met ondersteuning van de mobiele eenheid.

In Culemborg vond in het begin van de avond een autobrand plaats. Daarna ontstond onrust tussen groepen jongeren. Agenten hebben de groepen gescheiden. Later die avond werden politiemensen bekogeld met zwaar vuurwerk en stenen. Een politieman raakte gewond, een dienstauto werd beschadigd. Bewoners werden gesommeerd naar binnen te gaan en omstanders om de omgeving te verlaten, waarna het rustig werd. Aan het einde van de nacht vond er een ernstig incident plaats in Culemborg. Hierover volgt later aparte berichtgeving.

Autheur: bron,nieuws berichten gelderland

Ja helaas de tijd van ,,de beste wensen lijkt voorbij"
Het is hard maar wel de realiteit.
ondanks alle moeite en inspanningen blijft agressie en geweld tegen werknemers met een publieke taak een FEIT.
Het zijn allemaal mooie idealen die men voor ogen heeft maar ondertussen liegen de feiten er niet om!!
het is echt te gek voor woorden dat men streeft naar het terugdringen van agressie en geweld van 66 naar 51%.
dit is 15% in 5 jaren.
We gaan nu 2010 in en het blijkt uit recent onderzoek dat het percentage nu op 65% ligt.
Conclusie is dat men in 3 jaren het percentage slechts met 1% heeft weten terug te dringen zo blijkt uit het onderzoek.
Feit is nu dat men in 2 jaar tijd een daling moet realiseren van: LET WEL!! 14%.
Dat dit niet haalbaar is mogen duidelijk zijn.
Sterker nog; nu moeten de werkgevers een grotere inzet leveren en daarnaast LET WEL: is er aandacht voor praktische wetenswaardigheden en bijvoorbeeld een schadevergoeding.
Een VUIST maken lijkt bijna de enige mogelijkheid om voor de veiligheid van werknemers met een publieke taak op te komen.
En dat zal het KLPE niet nalaten in 2010.
TE GEK VOOR WOORDEN is de zin waar wij bij onze trainingen mee beginnen.
Maar ook dit is een feit.
Voor 2010 vragen wij; HELP ONZE HELPERS.

Autheur: w.v.e.

Agressie en geweld steviger aanpakken
22.10.2009

Minister Ter Horst en minister Donner van Sociale Zaken en Werkgelegenheid willen een steviger aanpak voor agressie en geweld tegen werknemers met een publieke taak. Het gaat bijvoorbeeld om agressie tegen (jeugd)hulpverleners.

Het percentage slachtoffers is de afgelopen twee jaar nauwelijks gedaald. Ter Horst en Donner blijven vasthouden aan de kabinetsdoelstelling voor het terugdringen van agressie en geweld van 66 procent in 2007 naar 51 procent in 2011. Daarvoor is een grotere inzet van werkgevers nodig. De Arbeidsinspectie gaat extra controles uitvoeren naar de bescherming van werknemers tegen agressie en geweld.

Tweederde ervaart ongewenst gedrag
Uit recent onderzoek van de Universiteit van Tilburg in opdracht van Binnenlandse Zaken blijkt dat 65 procent van de werknemers met een publieke taak in 2008 ongewenst gedrag heeft ervaren. In 2007 bedroeg dit 66 procent. Het fysieke geweld is wel afgenomen. Daarnaast blijkt uit onderzoek van Sociale Zaken en Werkgelegenheid de mogelijkheid tot anonieme aangifte van geweld belangrijk is. Bovendien moet agressie structureel prioriteit krijgen en niet alleen als een incident zich voordoet.

Workshop bij Gemeentedagen
De VNG houdt tijdens de Gemeentedagen op 12 november een workshop over Agressiebeleid. Deelnemers wisselen ervaringen uit en horen goede praktijkvoorbeelden. Daarnaast is er aandacht voor de nodige praktische wetenswaardigheden over bijvoorbeeld schadevergoeding

Meer informatie

Bericht op website van ministerie BZK (8 oktober 2009)
Onderzoek van de Universiteit van Tilburg (8 oktober 2009)
Brief BZK aan Tweede Kamer met onderzoeksresultaten (8 oktober 2009)
Website Veilige publieke taak bij ministerie BZK


bron mzk

Autheur: wve

Het KLPE geeft in een artikel van het blad incident juni 2009
uitleg over haar werkzaamheden.
Nogmaals wijst het KLPE op de noodzaak van aangifte doen bij agressie tegen hulpverleners.
Mede met het doen van aangifte en de strafmaat die er tegenover staat kunnen we dit fenomeen een mogelijk halt toeroepen.

Autheur: W. van Estrick

’s-Hertogenbosch, 3 juni 2009 – De politierechter van de rechtbank ’s-Hertogenbosch heeft zojuist een 21-jarige man uit Vught veroordeeld tot 100 uren werkstraf wegens de mishandeling van enkele hulpverleners.

De man zou op Hemelvaartsdag op een festival in ’s-Hertogenbosch een ehbo-medewerker, een ambulancemedewerker en een politieagent hebben mishandeld en zich verzet hebben tegen zijn aanhouding.

De officier van justitie had een werkstraf van 160 uur geeist. De rechter oordeelde dat geweld tegen mensen met een publieke taak ernstiger moet worden bestraft dan geweld tegen “burgers”. De rechter rekent het geweld dat gebruikt werd tegen de ehbo- en ambulancemedewerkers het zwaarst aangezien zij het geweld niet hoefden te verwachten. Politieagenten zijn er volgens de rechter eerder op bedacht dat enig geweld tegen hen kan worden gebruikt. Dat neemt volgens de rechter niet weg dat geweld tegen mensen met een publieke taak niet te tolereren is.

Een verdubbeling van de straf acht de rechter in dit geval niet op z’n plaats. De rechter weegt daarbij onder meer mee dat de man voor het eerst voor een geweldsdelict wordt vervolgd, hij van meet af aan zijn spijt heeft betuigd en dat een trap mogelijk per ongeluk een hulpverlener heeft geraakt.

Omdat de man drie dagen in voorarrest heeft doorgebracht, wordt de werkstraf effectief 94 uren.

Autheur: Bron: Rechtbank 's-Hertogenbosch

De cursus Agressie Management welke door het KLPE wordt aangeboden is een groot succes! Steeds meer organisaties kloppen bij het KLPE aan voor deze cursus.

De cursus Agressie Management richt zich specifiek op de toenemende trend van agressie en geweld tegen hulpverleners. Deze toenemende trend van agressie en geweld is een onderwerp dat de laatste tijd in de politiek een steeds groter aandachtspunt is. Dit blijkt onder meer uit de aandacht die door minister Ter Horst besteedt aan het zoeken naar een gepaste oplossing.

Het KLPE biedt deze oplossing in de vorm van de cursus Agressie Management!

De cursus Agressie Management traint hulpverleners op een juiste, non-agressieve wijze om te gaan met agressie en geweld door derden. De cursus richt zich niet op het omvormen van hulpverleners in 'vechtmachines'. De cursus richt zich juist op technieken waardoor agressie tot bedaren wordt gebracht met daarbij als uiterste redmiddel zelfverdedigingstechnieken die een eventuele aanval af kunnen slaan. De cursus richt zich vooral op het onderliggende, pschygologische aspect: waarom zijn bepaalde personen agressief en hoe kan men hier het beste op in spelen? Negeren? Wegsturen? Of juist bij de situatie betrekken?

Deze technieken zijn speciaal ontwikkeld door het KLPE in samenwerking met een zelfverdedigingsexpert ontwikkeld.

Nieuwsgierig? Neem voor meer informatie contact met ons op.

Autheur: B.N. Wiersma

Het programma Veilige Publieke Taak wil bevorderen dat werknemers met een publieke taak hun werkzaamheden op een veilige wijze kunnen uitoefenen en daarbij met respect worden behandeld. Een van de middelen om dat te bereiken is de formulering van een landelijke norm voor respectloos, gewelddadig en/of agressief gedrag tegen werknemers met een publieke taak. Op 29 mei presenteert de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties deze norm in de Nieuwe Kerk in Den Haag.

De normstelling is voorgelegd ter ondertekening aan alle ministers en aan de vertegenwoordigers van de betrokken sectoren. Na 29 mei wordt de landelijke norm op deze pagina gepubliceerd.

Wilt u bij deze presentatie aanwezig zijn, dan kunt u zich hier aanmelden.

Autheur:

Het onderwerp van vandaag heeft ons middenin de polder bijeengebracht in een gemeente die volledig onder zeeniveau ligt. Slagvaardigheid, onverzettelijkheid en eensgezindheid waren nodig om dit tot een bewoonbaar gebied te maken. Laat dat nou ook de eigenschappen zijn die we nodig hebben bij de aanpak van geweld en agressie tegen werknemers met een publieke taak.

Het is een verschijnsel dat in de loop der jaren in onze samenleving is geslopen en waar je allerlei analyses op los kunt laten om het te kunnen verklaren. Ondanks alle verklaringen blijft het begrijpen lastig: waarom hinderen mensen in vredesnaam hulpverleners die hun werk doen? Waarom iemand achter de balie uitschelden of bedreigen als je je zin niet krijgt? Begrip is lastig en een adequate reactie is nog lastiger.

De Nationale Ombudsman constateerde onlangs in zijn jaarverslag dat werknemers van de overheid het goede voorbeeld moeten geven. Daar ben ik het mee eens. Uiteraard moeten we kritisch naar onszelf kijken om te bepalen hoe we agressie en geweld kunnen voorkomen.
Maar één ding staat vast: boosheid of teleurstelling kan nooit een legitimatie zijn voor agressie tegen werknemers van de overheid. De overheid is van en voor ons allemaal en daar blijf je van af.
Geweld en agressie worden onder geen voorwaarde geaccepteerd. Dat is het uitgangspunt van onze aanpak, landelijk en lokaal.

Dat gaan we binnenkort ook duidelijker communiceren met het publiek. We gaan overheidsbreed laten zien wat we wel en niet accepteren door de introductie van heldere huisregels die in alle overheidsgebouwen te zien zijn. Die landelijke norm maken we op 29 mei bekend. De belangrijkste is: agressie of gewelddadig gedrag tegen werknemers met een publieke taak wordt nooit getolereerd.

Een effectieve aanpak begint lokaal, bij de medewerkers die het in de praktijk ondervinden achter de balie, of in de tram, of op straat. Zij moeten zich beschermd weten. Zij moeten ondersteund worden om hun werk goed te kunnen doen. Zo concreet mogelijk: hoe ga je om met agressie? Wat moet je doen om escalatie te voorkomen?

Als ze dan toch het slachtoffer zijn van incidenten moeten we onze werknemers helemáál helpen. Met snelle procedures, een laagdrempelige aanpak voor het melden van incidenten en een adequate aanpak van de daders.
Uit alles moet blijken dat we als één man achter het slachtoffer staan en dat we agressie en geweld niet accepteren. We laten onze mensen niet alleen achter de balie.

Die stevige aanpak heeft prioriteit bij het kabinet. Het resultaat ervan zien we terug in berichtgeving over het striktere aanpakken van beledigen en bespuwen van agenten. Ik hoor ook dat rechtbanken vaker de argumenten van de officieren van Justitie overnemen. Bijvoorbeeld bij de afhandeling van het incident bij de sociale dienst in Zeist in 2006. De rechter nam het betoog van de officier van justitie vrijwel geheel over.
De komende tijd zullen we samen met het OM verder werken aan ondersteuning voor officieren van Justitie. Heldere factsheets en steekhoudende argumenten kunnen ze goed gebruiken bij dergelijke strafzaken.

U mag van ons verwachten dat er alles aan doen om de opsporing en vervolging zo snel en goed mogelijk te laten verlopen. Er zijn nog veel verschillen in de regio’s en onderzoek kan aantonen op welke punten we het proces kunnen versnellen en verbeteren.
Datzelfde geldt voor de werking en het effect van de hogere strafeis tegen mensen die geweld tegen de overheid hebben gepleegd. Om wat voor zaken gaat het en wat kunnen we eruit leren?

Dit alles is erop gericht om het werk in de praktijk te ondersteunen. Maar de effectiviteit van de aanpak hangt voor een groot deel af van deze praktijk. Daar vinden de incidenten plaats en ik roep dan ook alle gemeenten op om hier helder beleid op te voeren.

Dat wil zeggen:
Zorg ervoor dat we goed zicht krijgen op het aantal incidenten.
Zorg ervoor dat medewerkers incidenten makkelijk kunnen melden.
Zorg voor een helder aangifte beleid.
Ik wijs op de mogelijkheid dat de werkgevers ook aangifte kunnen doen voor hun werknemers.

Ik heb er veel vertrouwen in dat gemeenten hier serieus werk van maken. Vandaag zetten we twee concrete stappen vooruit met de Arbocatalogus en het Agressie Registratiesysteem Overheden dat te vinden is op www.agressieregistratieoverheid.nl. Er zijn tenminste drie redenen om hier volledig achter te staan:

het komt voort uit de sector zelf, werkgevers en werknemers hebben de handen ineen geslagen.
het is een integraal instrument; niet alleen voor de baliemedewerker, maar ook voor de mensen op straat.
het komt voort uit de praktijk. Er gebeurt al veel en op veel manieren, en u laat zien dat je daaruit kan leren.
Ik roep alle gemeenten op om hier gebruik van te maken. Om u hierbij te ondersteunen, bied ik mevrouw Jorritsma twee handleidingen aan. Ik beveel ze u van harte aan.
Laat zien dat niemand alleen achter de balie staat, en laat zien dat we eensgezind en onverzettelijk zijn. Zij staan er voor ons, wij zijn er voor hen!

Bron: Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties

Autheur:

Hierbij wil ik u verzoeken uw leden over het volgende te informeren.

Werknemers die hun taak verrichten op straat, achter de balie, of in de bus,
werken voor ons allemaal. Dat doen ze met respect en dat respect mogen ze ook terug verwachten. Toch krijgen hulpverleners, handhavers, toezichthouders en
dienstverleners dagelijks te maken met agressie en geweld bij de uitoefening van hun publieke taken. Het kabinet vindt dit onacceptabel en wil dat werknemers hun publieke taken veilig en respectvol kunnen uitvoeren. Het kabinet heeft daarom
op 19 oktober 2007 het programma Veilige Publieke Taak aan de Tweede
Kamer aangeboden (www.veiligepublieketaak.nl).

Een belangrijk onderdeel van dit programma is de ondersteuning en stimulering
van de werkgevers en werknemers met een publieke taak waardoor zij (beter) in staat zijn de aanpak van agressie en geweld effectief vorm te geven. Hiervoor is in de jaren 2008 tot en met 2011 tweeënhalf miljoen euro beschikbaar gemaakt. Daarvan wordt in 2008 één miljoen verdeeld.

Werkgevers met een publieke taak kunnen deze financiering aanvragen. Het gaat hier om initiatieven ter voorkoming, beperking en afhandeling van voorvallen van agressie en geweld en / of het temgbrengen van respect voor de werknemers
met een publieke taak. De initiatieven kunnen zijn gericht op de werknemers, de cliënten en de werkomgeving. Hierbij valt te denken aan:
• Initiatieven die de aangiftebereidheid stimuleren;
• Ontwikkelen van strategieën of trainingen die de respectvolle
omgang bevorderen;
• Voorlichtingsmateriaal dat de grenzen aangeeft;
• Maatregelen die het door agressie of geweld verkregen voordeel terughalen.

De initiatieven moeten een effectieve bijdrage leveren aan de vermindering van
het aantal voorvallen van agressie en geweld tegen werknemers met een
publieke taak met 15% ten opzichte van de O-meting in 2007. ledere aanvraag
wordt tevens beoordeeld op kennis over en omvang van het veiligheidsprobleem, het innovatieve karakter, de duurzaamheid en de bruikbaarheid van de voorgestelde aanpak voor andere organisaties. Vooral het vemieuwende karakter van het initiatief geeft een pré bij de uiteindelijke beoordeling. Het geld wordt niet verstrekt voor het aanstellen van bewakingspersoneel of het ophangen van bewakingscamera's.
De aanvraag moet worden voorzien van een beschrijving van de volgende
onderdelen:
• de activiteiten waarvoor financiering wordt aangevraagd;
• de wijze waarop de beoogde effecten van de activiteiten bijdragen aan
de doelstelling van deze regeling;
• de aard en omvang van de veiligheidsproblematiek ter vermindering
waarvan de activiteiten zijn bedoeld;
• de duur van de activiteiten;
• de wijze van evaluatie; en
• de geraamde uitgaven voor de activiteiten gedurende de uitvoering

Per jaar wordt één aanvraag per ontvanger gehonoreerd.

De gedeeltelijke financiering bedraagt maximaal 50% van de begrote kosten die voor een bijdrage in aanmerking komen. Het beschikbare bedrag wordt verdeeld over de aanvragen die het best voldoen aan de doelstelling en voorwaarden voor de stimuleringsregeling.

Werkgevers van organisaties met een publieke taak kunnen deze financiering tot 1 juli 2008 aanvragen. De beslissing wordt voor 1 september 2008 bekendgemaakt.

Voor vragen kunt u terecht bij het secretariaat van het Programmabureau Veilige Publieke Taak, tel: 070-426 6496. Of per e-mail: Jola.vollebregt@minbzk.nl.

Aanvragen kunnen worden ingediend bij het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, ter attentie van Sjaak Krombeen, Programma Veilige
Publieke Taak, Postbus 20011, 2500 EA le Den Haag.

DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIES,


Mevrouw dr. G. ter Horst

Autheur: G. ter Horst

Onlangs werd er door het KLPE in de Brandweerkazerne te Buren een voorlichtingsavond gehouden met als centrale thema 'omgaan met agressie en geweld tegen hulpverleners'. Aanwezig waren diverse brandweerlieden, korpschefs, leden van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en een opnameploeg van Omroep Gelderland. Centraal stond hierbij de cursus die door het KLPE word gegeven: Agressie Management.

De voorlichtingsavond werd begonnen met
een inleiding door de woordvoerder van het KLPE: B. Wiersma, waarna de aanwezigen werd gevraagd zich naar buiten te begeven op weg naar de casuslocatie. Op de casuslocatie aangekomen werd duidelijk dat tijdens een ruzie over de verkoop van een tractor een man onder één van de wielen van de tractor klem was komen te zitten. De omstanders waren duidelijk zeer aangeslagen door het gebeuren en richtte hun woede en agressie op de ter plaatse gearriveerde brandweerlieden. Tijdens deze trainingscasus werd brandweerlieden geleerd op welke wijze zij het beste om kunnen gaan met deze agressie door omstanders. Het devies: vooral blijven communiceren! Slechts in het uiterste geval wendt men zich tot (zelf)verdedigingstechnieken om omstanders in bedwang of op afstand te houden. Ook daarvan werden enkele technieken getoond. Uiteindelijk was de situatie onder controle en kwam het slachtoffer zonder al te veel kleerscheuren onder het voertuig vandaan.

Het doel van de avond werd bereikt:
de brandweer had de omstanders in bedwang weten te houden, sterker nog: ze had de menigte tot kalmte weten te manen.

Teruggekomen op de kazerne werd er geëvalueerd: de brandweerlieden waren het er allemaal mee eens: dit was een nuttige training!

Er werd afgesloten met een lezing door het Instituut voor Psychotrauma, waarna iedereen werd voorzien van een hapje en een drankje.

Al met al een zeer geslaagde avond!

Om de opnames te bekijken klik hier

Om het radiofragment te beluisteren klik hier


Bekijk hieronder de foto's:

Autheur: B.N. Wiersma

Zes jongens uit het Friese Surhuisterveen die de brandweer tijdens de jaarwisseling hebben bekogeld met molotovcocktails, zijn aangehouden. De verdachten zijn 16 tot en met 19 jaar. In Surhuisterveen was tijdens het nieuwjaarsfeest een zogenaamde brandbult gemaakt. De brandweermannen die het vuur wilden blussen, werden bekogeld met zwaar vuurwerk en molotovcocktails. De politie kwam de verdachten toevallig op het spoor toen een van hen in februari werd aangehouden voor vernielingen in het dorp.

Bron: (c) Novum

Autheur:

Ongewenst gedrag tegen werknemers met een publieke taak.

Onderzoeks- en adviesbureau DSP-groep heeft in opdracht van het Ministerie van Binnenlandse Zaken een kwantitatief onderzoek ingesteld naar de omvang en achtergronden van geweld tegen werknemers met een publieke taak.

De in het onderzoek betrokken werknemers zijn werkzaam in de volgende sectoren/beroepsgroepen:
- Ambulance
- Arbeidsinspectie
- Burgemeesters en Wethouders (B&W)
- Belastingdienst
- Brandweer
- Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI)
- Gemeenteraad
- NS (treinconducteurs)
- Politie
- Primair onderwijs (PO)
- Sociale Dienst
- UWV + CWI
- Voortgezet onderwijs (VO)
- Ziekenhuizen
Uit dit onderzoek kwam naar voren

1) Onderzoek 'Ongewenst gedrag besproken'

Het onderzoek ‘Ongewenst gedrag besproken’ geeft inzicht in de aard en omvang van ongewenst gedrag tegen medewerkers met een publieke taak. In dit onderzoek zijn de individuele, organisatie- en werkfactoren die van invloed zijn op agressie en geweld gemeten.

Uit het onderzoek blijkt dat twee op de drie werknemers (66%) het afgelopen jaar geconfronteerd is met een vorm van ongewenst gedrag door externen. 24% van deze werknemers zijn met fysiek geweld geconfronteerd. Verbaal geweld, zoals schelden, schreeuwen, vernederen, treiteren en pesten komt verreweg het meeste voor. Daarna volgt fysiek geweld (slaan, schoppen).

Onder treinconducteurs, in het gevangeniswezen en bij ambulancepersoneel komt ongewenst gedrag door externen het meeste voor, respectievelijk 98%, 91%, en 89%. Daarnaast is gezocht naar factoren die leiden tot ongewenst gedrag door externen. Dergelijk ongewenst gedrag wordt veelal veroorzaakt door een combinatie van allerlei (toevallige) factoren en heeft daarmee een sterk onvoorspelbaar karakter.

Het onderzoek laat zien dat dit ongewenste gedrag 100 miljoen euro per jaar kost als gevolg van zieke of minder goed functionerende werknemers. Dit bedrag is echter exclusief medische kosten en geldt enkel voor de onderzochte beroepsgroepen; de maatschappelijke schade bedraagt een veelvoud van dit bedrag.

Op verzoek van de Tweede Kamer is het onderlinge geweld tussen werknemers met een publieke taak eveneens meegenomen in dit onderzoek. Ruim een kwart van de werknemers (26%) is het afgelopen jaar geconfronteerd met ongewenst gedrag door collega’s.

De uitkomst per sector:
- NS 98%
- DJI 91%
- Ambulance 89%
- Politie 73%
- Ziekenhuis 69%
- Voortgezet Ond 69%
- SD 69%
- UWV+CWI 61%
- Belastingdienst 60%
- Primair Ond 59%
- B&W 59%
- Arbeidsinspectie 54%
- Brandweer 48%
- Gemeenteraad 41%

2) Onderzoek ‘Aard en omvang van agressie en geweld'

Het wetenschappelijk onderzoeks- en documentatiecentrum (WODC) van het Ministerie van Justitie heeft in opdracht van het programmabureau Veilige Publieke Taak een inventarisatie verricht over bestaand onderzoek op het terrein van agressie en geweld tegen werknemers met een publieke taak. Het doel van dit onderzoek is in hoofdlijnen inzicht geven in de aard en omvang en de mogelijke interventiemethodes. Nagegaan is welke werknemers, waar en wanneer meer risico lopen om slachtoffer te worden van werkgerelateerde agressie en geweld.
De belangrijkste bevindingen:

Werknemers die in de privésfeer slachtoffer zijn geweest van agressie en geweld, lopen meer kans om ook in de werksfeer slachtoffer te worden.
Wat daderkenmerken betreft is er weinig in de literatuur bekend.
Risicofactoren zijn: ‘s nachts of ‘s avonds werken, de aard van het beroep, de toegangsmogelijkheden voor het publiek en vaak alleen werken.
Het feit dat veel organisaties in de laatste jaren een schaalvergroting ondergaan hebben, kan aanleiding geven tot agressie en geweld. Het contact tussen klanten en personeel wordt onpersoonlijker, de werkdruk van werknemers neemt toe, de sociale ondersteuning op het werk neemt af en het is moeilijker om een preventief beleid te gaan voeren dat door alle lagen van het management op dezelfde manier ter harte wordt genomen.

Autheur: B.N. Wiersma

Aanleiding
Vermoeidheid als (mede-)oorzaak van verkeersongevallen is een onderschat probleem. In 10 tot 15% van de ernstige verkeersongevallen is volgens buitenlandse studies vermoeidheid in het spel.

Lange tijd werd vermoeidheid in verband gebracht met de tijd die een chauffeur achter het stuur doorbracht. Te lang achtereen doorrijden is slechts een van de oorzaken; ook slecht of kort slapen, stress en het tijdstip van de dag maken dat bestuurders te moe zijn om hun rijtaak goed aan te kunnen. Vermoeidheid is daarom zeker niet alleen een probleem van beroepschauffeurs die lange ritten maken. Sinds de laatste decennia wordt (chronische) vermoeidheid van bestuurders ook in verband gebracht met de kwaliteit van slaap, medicijngebruik en persoonlijke omstandigheden.


Ook particuliere autobestuurders lopen als gevolg van vermoeidheid een grotere kans bij een ongeval betrokken te raken.

Vermoeid achter het stuur
Ook in Nederland wordt vermoeidheid in toenemende mate in verband gebracht met de verkeersonveiligheid van, naast beroepschauffeurs, ook particuliere bestuurders. De SWOV heeft een literatuurstudie verricht met als doel een overzicht te geven van de bestaande inzichten over dit onderwerp. Daarbij is gebruik gemaakt van kennis uit politierapporten en buitenlandse studies.

Resultaat
In de literatuurstudie is allereerst ingegaan op het ontstaan en de mate van voorkomen van vermoeidheid. Vermoeidheid wordt allang niet meer uitsluitend
gekoppeld aan de tijd die men aan een taak besteed. Kwaliteit van slaap, over de tijd opgebouwd (chronisch) slaaptekort en stress zijn minstens zo belangrijk. Zowel beroepschauffeur als gewone bestuurders geven in enquêtes aan regelmatig slaperig of vermoeid achter het stuur te zitten. In Amerikaans onderzoek geeft een kwart van de respondenten aan wel eens achter het stuur in slaap te zijn gevallen.

Autheur: swov

De brandweer komt na een melding steeds minder snel opdagen. Het duurt langer voordat brandweerwagens de kazerne uitrijden en ze zijn langer onderweg. Dat blijkt uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS).

In 2006 duurde het in zeventig procent van de gevallen lager dan de streeftijd van acht minuten voordat de brandweer ter plaatse is. Dat was in 2000 bij 46 procent van de branden het geval.

De reden voor de oplopende opkomsttijd is vooral dat het steeds langer duurt voordat brandweerlieden de kazerne uitrijden nadat een melding bij de centrale is binnengekomen. Zeven jaar geleden duurde dat nog gemiddeld vier minuten.

In de statistieken van vorig jaar is dat opgelopen naar gemiddeld acht minuten. Volgens het CBS komt dat mogelijk doordat steeds meer meldingen via een regionale alarmcentrale lopen.

Tijd
Ook toegenomen is de tijd dat de brandweer onderweg is, zij het in bescheiden mate. De afgelopen jaren zijn brandweerlieden gemiddeld een minuut langer aan het rijden. Ze zijn nu vijf minuten onderweg per melding.

In de vier grote steden hoeft een aanzienlijk minder lang gewacht te worden op hulp van de brandweer. In Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en Utrecht is de brandweer in tien minuten present. Gemeenten met minder dan vijftigduizend inwoners moeten ruim drie minuten langer wachten.

Het verschil wordt volgens het CBS veroorzaakt doordat het beroepspersoneel van de brandweer in grote steden op de kazerne verblijft. De rijtijden zijn nagenoeg dezelfde.

Loos alarm
Overigens rukt de brandweer in meer dan de helft van de gevallen voor niets uit. In 56 procent van de 113 duizend geregistreerde meldingen was vorig jaar sprake van loos alarm.

Vorige week nog werd de brandweer in Amersfoort verweten te laat te zijn gekomen bij de brand in het Armando Museum. Bij de brand werd het museum in het centrum van de stad volledig verwoest.

Bron: (c) Novum

Autheur: